WSTĘP. Zapalenie jelit o etiologii Clostridium difficile stanowi poważny problem diagnostyczno-terapeutyczny, szczególnie u osób starszych, zarówno w lecznictwie otwartym, jak i zamkniętym. Zbyt późne rozpoznanie lub niewłaściwe leczenie może prowadzić do szeregu powikłań, do zgonu włącznie. Sprawdź to! Gdy płuca nie pracują właściwie, może pojawić się gorączka, problemy z oddychaniem, czy przyspieszenie oddechu. Niejednokrotnie występuje uczucie duszności. W przypadku ludzi w starszym wieku zdarza się również, że omawiane schorzenie płuc powoduje zaburzenia świadomości takie jak halucynacje i problemy ze snem. Nawet 300 tys. Polaków co roku choruje na zapalenie płuc. Przyczyną są najczęściej wirusy. Lekarze przestrzegają, aby nie traktować zapalenia płuc jak przeziębienia o cięższym przebiegu. Choroba może być bardzo groźna, zwłaszcza dla osób z chorobami przewlekłymi, seniorów oraz dzieci. Można znacząco zminimalizować ryzyko zachorowania. O tym, co pomaga w profilaktyce mówi Zapalenie płuc to choroba, która najczęściej ma podłoże infekcyjne, bakteryjne lub wirusowe. Szczególnie niebezpieczne jest dla osób starszych, dzieci oraz z obniżoną odpornością. Objawy zapalenia płuc to między innymi gorączka, kaszel, duszność, krwioplucie, osłabienie, bóle mięśniowe. Hipostatyczne zapalenie płuc u starszych osób w wieku podeszłym jest bardzo częste. Aby dokładna diagnoza pacjenta została dokładnie zbadana. Jest on przypisany: Słuchanie płuc i badanie zewnętrzne. Jeśli to możliwe, lekarz powinien zapytać pacjenta o swoje uczucia. RTG klatki piersiowej, które pokazuje dotknięte ciemne obszary Zapalenie płuc występuje mniej więcej u 5-12 osób/1000. U osób starszych wskaźnik ten rośnie kilkukrotnie. Rodzaje zapalenia płuc. Zapalenie płuc najczęściej dzielimy na: szpitalne - objawy choroby pojawiają się po co najmniej 48 godzinach od momentu przyjęcia do szpitala; pozaszpitalne - do zachorowania dochodzi poza szpitalem. . Przewlekłe, starcze schorzenia układu oddechowego Zapalenia płuc mają najczęściej następujące postacie: Zapalenie zastoinowe - w płucach zalega odtleniona krew, zmniejszona jest odporność na infekcję, co często powoduje wystąpienie stanu zapalnego. Opadowe zapalenie płuc - jest wynikiem niepełnej wymiany gazowej. Człowiek stary oddycha płytko, nieruchoma klatka piersiowa nie pogłębia wydechów. Zalegające powietrze ulega infekcji, w miejscach tych występują zmiany zapalne. Zachłystowe zapalenie płuc - jest najczęściej wynikiem dostania się do płuc resztek pokarmu czy wymiocin. Zapalenie płuc u ludzi starszych jest ciężkim schorzeniem. Przy zapobieganiu należy chronić chorego przed infekcjami (nie wolno odwiedzać chorego mając katar, grypę). Należy zapewnić choremu ciągły dopływ świeżego powietrza, mobilizować go do głębokich oddechów. Choremu z trudnościami w oddychaniu należy zapewnić wygodną pozycję w łóżku. Podczas karmienia należy chorego posadzić i karmić ostrożnie, nie dopuszczając do zachłyśnięcia. Dychawica oskrzelowa to schorzenie objawiające się trudnościami w oddychaniu. Choroba ta nazywa się ASTMĄ, bardzo często występującą u ludzi starszych. Jest to postać schorzenia sercowo-płucnego. Przewlekły nieżyt oskrzeli to schorzenie występujące najczęściej u palaczy papierosów. Postępuje wolno, nie raz od młodych lat. Oskrzela ulegają zwiotczeniu, ściany stają się cienkie, zapadają się, utrudniając przechodzenie powietrza. U chorego występuje duszność, kaszel. Pęcherzyki płucne tworzą komory z zalegającym powietrzem. Jest to rozedma płuc. Niewydolności tej często towarzyszy sinica twarzy, rak, chory wypluwa dużą ilość gęstej plwociny. W pielęgnacji najważniejsze jest dostarczanie choremu dużej ilości świeżego powietrza przez częste wietrzenie mieszkania i spacery. Jest to jednak trudne, gdyż chory boi się przeziębienia i przegrzewa się. Należy nauczyć chorego życia z trudnościami w oddychaniu. Zmobilizować do ruchu, gimnastyki oddechowej. Dodano dnia 24. Wrzesień, 2019 Infekcje dróg oddechowych są na tyle powszechne, że przyzwyczailiśmy się do ich okresowego występowania. Z tego względu często są bagatelizowane, a przeziębienie, grypa oraz pozostałe infekcje dróg oddechowych nie są przeszkodą w wykonywaniu codziennych aktywności. To błąd, gdyż jednym z powikłań niedoleczonej grypy może być zapalenie płuc. Innymi przyczynami zapalenia płuc są wirusowe, bakteryjne i grzybicze zakażenia szpitalne i pozaszpitalne. Jak rozpoznać chorobę? Co to jest zapalenie płuc? Z zapaleniem płuc mamy do czynienia, gdy na skutek infekcji wywołanej drobnoustrojami chorobotwórczymi dochodzi do stanu zapalnego miąższu płucnego. Stan zapalny prowadzi do wypełnienia się pęcherzyków płucnych płynem zawierającym przeciwciała, które mają za zadanie zwalczanie infekcji. Niestety płyn w płucach powoduje też ograniczenie wymiany gazowej i silne duszności. Choroba jest poważna i należy ją leczyć, a niektóre przypadki wymagają hospitalizacji. Ciężkie zapalenie płuc, zwłaszcza u osób starszych i o osłabionej odporności, stanowi zagrożenie płuc – objawy i przyczyny Zapalenie płuc dzielimy na dwie główne kategorie: szpitalne i pozaszpitalne. Szpitalne zapalenie płuc dotyczy chorych przebywających w szpitalu powyżej 48 godzin. Czynniki etiologiczne to te same bakterie, które wywołują zakażenia pozaszpitalne, a także pałeczki Gram-ujemne. U chorych hospitalizowanych powyżej 5 dni zapalenie płuc wywołują przede wszystkim wielolekooporne szczepy tlenowych pałeczek Gram-ujemnych: P. aeruginosa, E. coli, K. pneumoniae, Acinetobacter spp. L. Pneumophila, a także bakterii Gram-dodatnich S. aureus. Ze względu na wielolekooporność bakterii zakażenia szpitalne są trudne do leczenia, a każdy szpital musi mieć opracowany własny profil drobnoustrojów powodujących zakażenia wraz z ich lekowrażliwością. Ryzyko zachorowania wynosi 5-15 przypadków na 1000 hospitalizacji. Pozaszpitalne zapalenie płuc jest powszechniejsze, a roczna częstotliwość zachorowań wynosi od 1 do 30 przypadków na 1000 osób. Ma lżejszy przebieg i charakteryzuje się dobrą podatnością na leczenie. Za 2/3 pozaszpitalnych zapaleń płuc odpowiedzialna jest bakteria dwoinka zapalenia płuc Streptococcus pneumoniae, pozostałe wywoływane są przez Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa, bakterie beztlenowe oraz atypowe czynniki: Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae i Legionella. U osób cierpiących na refluks żołądkowo-przełykowy może rozwijać się zachłystowe zapalenie płuc spowodowane aspiracją cofającej się treści żołądkowej do przełyku, a następnie do dróg oddechowych. Pod względem występowania najczęstsze jest bakteryjne zapalenie płuc – 70% przypadków, a wirusowe zapalenie płuc stwierdza się w 5-20% przypadków, za pozostałą część odpowiedzialne są inne czynniki. Zapalenie płuc – objawy świadczące o chorobie: Kaszel, zazwyczaj mokry z gęstą wydzieliną w kolorze żółtych i zielonym. W wydzielinie mogą pojawiać się drobinki krwi. Problemy z oddychaniem, duszności, świszczący oddech, uczucie bulgotania w płucach. Bóle w klatce piersiowej nasilające się podczas wdechu. Gorączka powyżej 38°C. Dreszcze. Utrata apetytu. Ogólne osłabienie i złe samopoczucie. Mogą pojawiać się zaburzenia świadomości. W niektórych przypadkach rozwija się zapalenie płuc bez gorączki i bez charakterystycznych objawów, a jedynymi symptomami są osłabienie, zmęczenie i obniżenie sprawności. Jest to bezobjawowe zapalenie płuc, z którym układ odpornościowy może poradzić sobie samodzielnie. Istnieje jednak ryzyko, że choroba rozwinie się w pełnoobjawowe zapalenie płuc. Zapalenie płuc – ile trwa? Dbając o odpowiednie leczenie i wypoczynek, objawy choroby zazwyczaj mijają w ciągu kilku dni, ale kaszel może występować jeszcze przez 2-3 tygodnie. Uczucie osłabienia może utrzymywać się nawet do 6 tygodni po ustąpieniu objawów. Czy zapalenie płuc u dziecka jest niebezpieczne? Choroba stanowi zagrożenie przede wszystkim dla osób o osłabionej odporności, dla ludzi chorych, starszych oraz dla małych dzieci, które nie mają jeszcze w pełni wykształconego układu odpornościowego. W ich przypadku nawet zwykła infekcja z gorączką może być niebezpieczna. U dzieci od 3. tygodnia życia do 3. miesiąca zazwyczaj pojawiają się bakteryjne zakażenia, podczas gdy na wirusowe zapalenie płuc zapadają dzieci w wieku od 4 miesięcy do 4 lat. Najczęściej chorują dzieci do 5. roku życia, ale śmiertelność w krajach rozwiniętych jest niska i wynosi mniej niż 1 przypadek na 1000 zachorowań na rok. Trzeba jednak mieć świadomość, że zapalenie płuc u dziecka jest groźną i potencjalnie śmiertelną chorobą. Czy zapalenie płuc można leczyć w domu? Leczenie zapalenia płuc u dzieci i u dorosłych przeważnie nie wymaga hospitalizacji, ale niezbędne jest pozostanie w domu i wyleczenie choroby. Konieczna jest wizyta u lekarza w celu postawienia diagnozy, identyfikacji drobnoustrojów odpowiedzialnych za zapalenie płuc i wdrożenie odpowiedniego, celowanego leczenia. Nie zawsze antybiotyki będą skutecznym lekiem. Podczas terapii należy odpoczywać, unikać tytoniu i alkoholu, dbać o higienę, przebywać w łóżku, pić dużą ilość płynów oraz przyjmować leki przez cały czas i w pełnej dawce wyznaczonej przez lekarza. Leczenie prowadzi się typowymi lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi z grupy NLPZ, paracetamolem, lekami przeciwkaszlowymi oraz inhalacjami. Jeżeli stosowana jest antybiotykoterapia trzeba pamiętać o przyjmowaniu leków osłonowych oraz stosowaniu diety zawierającej żywe kultury bakterii, znajdujące się w kefirach i jogurtach. Źródła: Jan Kuś, Miłosz Jankowski, Szpitalne zapalenie płuc (SZP), portal dział interna (online: Joanna Lange, Zapalenie płuc u dzieci, portal dział dla pacjentów (online: Robert Kieszko, Wirusowe i bakteryjne zapalenia płuc – różnicowanie kliniczne, Borgis - „Nowa Medycyna” 2/2009, s. 138-141. Emilia Rymkiewicz, Sylwia Milaniuk, Agata Rękas-Wójcik, Grzegorz Dzida, Jerzy Mosiewicz, Pozaszpitalne zapalenie płuc u chorych w starszym wieku z chorobami współistniejącymi, „Forum Medycyny Rodzinnej” 2015, tom 9, nr 2, 103–105. dr med. Filip Mejza, Zapalenie płuc, portal dział dla pacjentów (online: Praca zbiorowa, Zapalenie płuc. Zestawienie danych na temat płuc. Materiały przygotowane przez European Lung Fundation Autor: Jerzy A. Kozłowski – lic. ratownik medyczny, absolwent Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Ratownik medyczny z wieloletnią praktyką, copywriter, autor artykułów na tematy związane z medycyną, zdrowiem i zdrowym stylem życia. Prywatnie amator biegania, miło-śnik gór, astronomii i literatury SF. Nieswoiste zapalenie jelita. Wzrasta częstość występowania schorzenia u osób starszych 19 maja obchodzony jest Światowy Dzień Nieswoistych Zapaleń Jelit (NZJ). W tym roku tematem przewodnim są problemy, będących w starszym wieku, pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna. "Inicjatorzy obchodów, Europejska Federacja Stowarzyszeń Choroby Crohna i Colitis Ulcerosa (EFCCA), a w Polsce Towarzystwo 'J-elita', koncentrują się w tym roku na osobach powyżej 60. roku życia i chcą pokazać, jak choroba Leśniowskiego-Crohna (ch. L-C) i wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) wpływają na jakość ich życia i zapotrzebowanie na opiekę" - stwierdzają organizatorzy tegorocznych obchodów w informacji przekazanej PAP. Członek zarządu EFCCA i Towarzystwa "J-elita", Magdalena Sajak-Szczerba tłumaczy, że u osób starszych zachorowalność z tego powodu rośnie, niewiele jednak się o tym mówi. "Szacuje się, że w następnej dekadzie starsi pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobą Leśniowskiego-Crohna będą stanowić ponad jedną trzecią wszystkich osób z NZJ. Jednak niewiele jest badań naukowych, które pozwoliłyby nam zrozumieć, w jaki sposób NZJ wpływa na jakość życia starszych chorych" - dodaje. Seniorzy zmagający się z nieswoistym zapaleniem jelita wymagają większej opieki, ponieważ bardzo często chorobom jelit towarzyszą inne poważne schorzenia, w tym nowotwory złośliwe oraz osłabienie układu odpornościowego; bardziej też narażeni są na infekcje. Ponadto występowanie u starszych pacjentów z NZJ innych chorób wiąże się z większym ryzykiem powikłań podczas leczenia chirurgicznego. Na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i chorobę Leśniowskiego-Crohna choruje prawie 100 tys. Polaków Starszym pacjentom trudniej jest dobrać odpowiednie leczenie, tym bardziej, że seniorzy z NZJ stanowią niewielki odsetek chorych uczestniczących w badaniach klinicznych dotyczących nowych terapii, rzadko też są objęci długoterminowym nadzorem nad bezpieczeństwem farmakoterapii. Problem dla nich są ceny leków, witamin i suplementów diety oraz produktów niezbędnych dla utrzymania odpowiedniej diety. Na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i chorobę Leśniowskiego-Crohna choruje prawie 100 tys. Polaków. To przewlekłe choroby autoimmunologiczne z okresami zaostrzeń i remisji, objawiające się silnym bólem brzucha, biegunką (nawet kilkadziesiąt wypróżnień na dobę) i krwią w stolcu oraz zmęczeniem. Szczyt zachorowań przypada między 15. a 35. rokiem życia. Pacjenci z powodu zaostrzeń są często hospitalizowani, wielu z nich przechodzi operację usunięcia fragmentu lub całego jelita, a część także zabieg wyłonienia stomii. Choroba często prowadzi do niepełnosprawności i wykluczenia społecznego. Z okazji Światowego Dnia NZJ 19 maja w wielu miastach budynki zostaną podświetlone na fioletowo - to międzynarodowa barwa nieswoistych zapaleń jelita. Zorganizowano także spotkania i wystawy edukacyjne. W Lublinie 20 maja odbędzie się zorganizowany przez Towarzystwo "J-elita" wernisaż wystawy zdjęć gastrologa prof. Rafała Filipa i fotografika Krzysztofa Pisarka, przedstawiających pacjentów z chorobami zapalnymi jelit. Z kolei w Centrum Edukacji Leśnej w podwarszawskim Celestynowie 21 maja odbędzie się piknik "J-elity". Towarzystwo "J-elita" ( powstało w 2005 r. i jest największą w Polsce organizacją wspierającą chorych na NZJ. Liczy blisko 3 tys. członków i ma oddziały w 14 województwach. Zajmuje się edukacją, integracją, pomocą chorym oraz zabiega o lepszy dostęp do nowoczesnego leczenia, wprowadzenie innowacyjnych leków do refundacji. Dowiedz się więcej na temat: Czym jest RSV?Wirus RS (RSV, ang. Respiratory Syncytial Virus), syncytialny wirus oddechowy to wirus RNA o wielkości 150–300 całym świecie zachorowania na RSV mają charakter sezonowy. Na półkuli północnej występują one zwykle od października‒listopada do kwietnia‒maja, ze szczytem w styczniu‒ lutym. Na półkuli południowej od maja do września, ze szczytem w maju, czerwcu lub lipcu. Obserwuje się różną częstość występowania choroby w poszczególnych latach. W klimacie tropikalnym i półtropikalnym ogniska sezonowe są zwykle związane z porą może powodować ostre choroby układu oddechowego u osób w każdym wieku. Możliwe są reinfekcje, będące stosunkowo częstym zjawiskiem. Większość zakażeń u dzieci występuje przed ukończeniem 2. roku życia. RSV jest najczęstszą przyczyną infekcji dolnych dróg oddechowych u dzieci poniżej 1. roku życia. Stanowi przyczynę około 90 proc. przypadków zapalenia oskrzelików i 50 proc. przypadków zapalenia płuc w okresie roczny wskaźnik hospitalizacji z powodu RSV wśród dzieci w wieku poniżej 5 lat wynosił 4,4 na 1000. Wskaźniki hospitalizacji RSV były najwyższe wśród dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy (20,0 na 1000) i wcześniaków <1. roku (63,9 na 1000).RSV u dzieciRyzyko ciężkiego przebiegu dotyczy najczęściej określonych grup dzieci:dzieci urodzonych przedwcześnie;dzieci w wieku poniżej 2 lat, które urodziły się z chorobą serca lub płuc;niemowląt i małych dzieci, których układ odpornościowy jest osłabiony z powodu choroby lub leczenia;dzieci poniżej 10. tygodnia ciężkie, przedłużające się i nierzadko kończące się zgonem infekcje spowodowane RSV występują u dzieci z wrodzonymi niedoborami odporności. Zwłaszcza dotyczącymi limfocytów T i B, zakażonych wirusem HIV, leczonych chemioterapią i przyjmujących leki immunosupresyjne np. po zabiegu RSVObjawy kliniczne różnią się w zależności od wieku, ogólnego stanu zdrowia pacjenta i tego, czy infekcja jest pierwotna czy infekcja (pierwszorazowa) u dzieci od 6. tygodnia życia do 2. roku życia jest zwykle objawowa i obejmuje dolne drogi oddechowe pod postacią zapalenia oskrzelików i zapalenia płuc. Charakterystycznym objawem zarażenia u wcześniaków są bezdechy (przerwy w oddychaniu trwające dłużej niż 15 lub 20 sekund). Wtórne zakażenia (kolejne) u starszych dzieci cechują się zwykle łagodniejszym przebiegiem i zróżnicowaną manifestacją, od łagodnych objawów nieżytowych górnych dróg oddechowych, zapalenia ucha środkowego i ostrego zapalenia krtani aż po zapalenie choroby najczęściej pojawiają się około 4 do 6 dni po ekspozycji na wirusa. U dorosłych i starszych dzieci RSV zwykle powoduje łagodne objawy przypominające przeziębienie. Obejmują one:zatkany nos lub katar,suchy kaszel,niską gorączkę,ból gardła,łagodny ból ciężkich przypadkach choroba może rozprzestrzenić się na dolne drogi oddechowe, powodując zapalenie oskrzelików lub zapalenie się wirusa do oskrzeli i oskrzelików manifestuje się pojawieniem napadowego kaszlu, duszności i świszczącego oddechu po 1-3 dniach trwania objawów nieżytowych w obrębie górnych dróg zakażenia dolnych dróg oddechowych mogą obejmować:gorączkę,silny kaszel,świszczący oddech ‒ wysoki dźwięk, który zwykle słychać podczas wydechu,szybki oddech lub trudności w oddychaniu ‒ dziecko woli siedzieć niż leżeć,niebieskawe zabarwienie skóry z powodu braku tlenu (sinica).Stan zapalny wywoływany przez wirusa częściowo lub całkowicie blokuje drogi oddechowe, czego objawem jest świszczący oddech (świszczący dźwięk słyszalny podczas wydechu dziecka). Oznacza to, że mniej tlenu dostaje się do płuc, potencjalnie powodując spadek jego stężenia we krwi. Stan większości dzieci poprawia się w ciągu dwóch do pięciu dni po wystąpieniu pierwszych trudności w oddychaniu, ale świszczący oddech może trwać tydzień lub przebieg RSW. Kiedy do szpitala?Wirus RSW najbardziej niebezpieczny jest dla niemowląt. Objawy świadczące o ciężkim przebiegu RSV u tak małych dzieci obejmują:krótki, płytki i szybki oddech,kaszel,odmowę karmienia piersią lub butelką, karmienie przerywane,nietypowe zmęczenie,drażliwość,oznaki odwodnienia: brak łez podczas płaczu, niewielka ilość moczu lub jego brak w pieluszce przez 6 godzin oraz chłodna, sucha lub zagrażająca życiu infekcja wymagająca pobytu w szpitalu może wystąpić u wcześniaków lub niemowląt oraz dorosłych z przewlekłymi problemami z sercem lub wezwać pomoc?Wezwij natychmiast pogotowie ratunkowe, jeśli twoje dziecko lub ktokolwiek zagrożony ciężką infekcją RSV ma trudności z oddychaniem, wysoką gorączkę lub niebieski kolor skóry, zwłaszcza na ustach i RSV u starszych dzieci i dorosłychPowtarzające się infekcje RSV występują często u dzieci i młodych dorosłych i na ogół dają objawy ze strony górnych dróg oddechowych. Występuje kaszel, katar i zapalenie spojówek. W porównaniu z innymi wirusami układu oddechowego RSV częściej powoduje zajęcie zatok i ucha. Nasilenie choroby zwykle zmniejsza się po trzecim się zakażenia RSV u starszych dzieci i dorosłych mogą również spowodować infekcje dolnych dróg oddechowych (zapalenie tchawicy, oskrzeli, czy płuc) oraz zaostrzenie astmy lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, szczególnie u osób zaraża wirus RSV? Przyczyny Rozprzestrzenia się drogą kropelkową, w trakcie kaszlu lub kichania oraz przez bezpośredni kontakt, czyli np. dotykanie powierzchni skażonych wirusem. Okres inkubacji wirusa (od zakażenia do wystąpienia objawów) trwa około 5 dni, wirus namnaża się w komórkach nabłonka oddechowego nosogardła, a następnie migruje do dolnych dróg oddechowych. Zainfekowane komórki ulegają fuzji i tworzą charakterystyczne RSVW celu zdiagnozowania RSV lekarz przeprowadza wywiad oraz badanie fizykalne. Może też zlecić wykonanie badań laboratoryjnych, np. badania krwi i moczu oraz RTG klatki piersiowej, chociaż zwykle nie ma takiej także badania ukierunkowane wyłącznie w celu wykrycia choroby, np. test antygenowy w kierunku RSVRSV najczęściej ustępuje samoistnie w ciągu tygodnia lub dwóch. Większość niemowląt i małych dzieci może być leczona objawowo w domu. Podaje się im dostępne bez recepty leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, takie jak paracetamol lub ibuprofen. Porozmawiaj jednak z lekarzem lub farmaceutą przed podaniem dziecku leków bez recepty, ponieważ niektóre preparaty mogą zawierać składniki, które nie są zalecane dla dzieci. Nie ma leku zwalczającego samego należy usuwać wydzielinę z nosa i często podawać płyny w niewielkich ilościach, aby zapobiec odwodnieniu. W celu ułatwienia im oddychania warto utrzymywać odpowiednią wilgotność powietrza w przypadki, zwłaszcza dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy i osoby starsze, jeśli mają problemy z oddychaniem lub są odwodnione, mogą wymagać hospitalizacji. Ich leczenie może obejmować: tlenoterapię, podawanie leków rozszerzających drogi oddechowe i płynów noworodków z małą masą urodzeniową przebieg choroby bywa na tyle ciężki, że wymaga leczenia na oddziale intensywnej terapii. Objawia się zapaleniem oskrzelików i płuc, rzadziej tchawicy i oskrzeli. Częstym powikłaniem jest zapalenie ucha środkowego, niekiedy nawet zapalenie mięśnia są powikłania RSVZakażenie wirusem RSV jest zwykle samoograniczającym się procesem, który nie powoduje widocznych odległych następstw płucnych. Może jednak powodować utrzymujące się upośledzenie czynności płuc i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc w wieku dorosłym. Ponadto zakażenie RSV w okresie niemowlęcym może wiązać się z nawracającymi świszczącym oddechem u niektórych RSV zapobieganieJeśli masz objawy przeziębienia, unikaj całowania dziecka. Pamiętaj o higienie kaszlu i kichania. Czyść i dezynfekuj powierzchnie. Często myj ręce. Jeśli to możliwe, unikaj kontaktów z osobami z objawami przeziębienia. Unikaj tłumów, nie zabieraj w miejsca publiczne niemowląt i małych dzieci z grupy wysokiego ryzyka, zwłaszcza w okresie od późnej jesieni do wczesnej wiosny, kiedy wirus RS występuje najczęściej. Unikaj ekspozycji na dym ma szczepionki przeciwko RSV. W określonych sytuacjach stosowany jest jednak lek paliwizumab (przeciwciało monoklonalne), który może zapobiegać zachorowaniu i chronić dzieci z grupy wysokiego ryzyka przed poważnymi powikłaniami związanymi z zakażeniem ostatnim czasie w Polsce wprowadzono program profilaktyki zakażeń dla dzieci urodzonych przed 33. tygodniem ciąży. Jeśli Twoje dziecko jest w grupie wysokiego ryzyka, lekarz może w szczycie sezonu infekcyjnego RSV zalecić immunizację w postaci zastrzyku (z gotowymi przeciwciałami) przyjmowanego raz w miesiącu od października do końca Higiena jamy ustnej a ryzyko zapalenia płuc u osób starszych – badania Nie od dziś wiadomo, że bakterie namnażające się w jamie ustnej potrafią siać spustoszenie w całym organizmie. Wszystko przez nieregularną lub niedokładną higienę zębów. Dbając o swoje zęby, nie zapominajmy o naszych bliskich, zwłaszcza starszych i schorowanych, którzy mogą mieć problem z samodzielną higieną jamy ustnej. Dlaczego bakterie z jamy ustnej atakują inne narządy? Kamień nazębny to siedlisko bakterii. Prowadzi on do stanów zapalnych przyzębia i dziąseł, których objawem jest krwawienie dziąseł. Naczyniami krwionośnymi bakterie wędrują do różnych organów w naszym ciele, zaburzając ich pracę. Niedawne badania naukowców wskazywały na związek pomiędzy zapaleniem przyzębia, a podwyższonym ciśnieniem, ale równie dobrze bakterie za cel mogą obrać sobie płuca. Dzieje się tak często u osób starszych, na co wskazywałyby badania przeprowadzone jakiś czas temu w amerykańskich domach opieki. Płytka nazębna a zapalenie płuc u seniorów We wspomnianych badaniach udział wzięło łącznie 2152 seniorów zamieszkujących 14 różnych domów opieki w stanie Karolina Północna. Grupa badawcza, licząca 1219 pensjonariuszy, to osoby, o których higienę jamy ustnej dbał odpowiednio przeszkolony do tego personel. Pozostała część badanych to grupa kontrolna, której higieną zajmował się personel bez przeszkolenia. Badanie trwało 2 lata. W pierwszym roku odnotowano wyraźny, bo aż 30% spadek przypadków zapalenia płuc w grupie badawczej, co wskazywałoby na to, iż prawidłowość przeprowadzania zabiegów higienicznych jamy ustnej ma duży wpływ na zdrowie układu oddechowego seniorów. Hipotezy tej ostatecznie nie udało się potwierdzić, gdyż trend zachorowalności w drugim roku trwania badania zmienił się. Przypuszcza się, że wynikło to z osłabienia starań przeszkolonego personelu, gdyż badanie było prowadzone przez długi okres czasu. Ważne jest, aby opiekunowie osób starszych mieli świadomość jak bardzo stan zdrowia ich podopiecznych zależy od higieny jamy ustnej. Pamiętajmy też, że samo szczotkowanie zębów, przeprowadzane nawet z dużą dokładnością, może być niewystarczające. Do higieny warto włączyć nitkowanie zębów i profesjonalne zabiegi usuwania kamienia nazębnego, czyli tzw. skaling.

zapalenie płuc u osób starszych forum